16 oktober 2010

Op zaterdag waren we vol goede moed vertrokken naar Rogat. Deze keer zonder het vertrouwde gezelschap van AP. Gelukkig waren er twee andere vrienden bereid een kleine 24 uur kou te lijden. Na de tenten opgezet te hebben, was er tijd voor de vaste verkenningsronde van de baan. Helaas kon je niet de gehele baan rondlopen. Het onverhard was wel open. Ik zag meteen dat het een moeilijk stuk voor mij zou worden. Het bestond voor een groot gedeelte uit mul zand..
Na ’s avonds gezellig een paar biertjes gedronken te hebben met wat mede rijders gingen we een koude nacht tegemoed.

17 oktober

Toen iedereen nog sliep was ik er al vroeg uit om nog maar eens een verkenningsrondje te lopen. Daar zag ik tot mijn grote verbazing dat er complete stoepranden genomen moest worden en rempunten waren op soort van kinderkop achtige stenen. Daar werd ik niet zo blij van. Na verder te lopen kwam ik nog meer vreemde obstakels tegen. Ook een groot stuk gravel wat vooraf ging aan een paar gladde betonplaten was opgenomen in de ronde. Ik was op zijn zachts gezegd niet gecharmeerd van de baan. Maar goed, de omstandigheden zijn voor iedereen gelijk.

Ik besloot om de training met slicks te doen. Wat achteraf een verkeerde keuze bleek te zijn. Na een paar uur op bandenwarmers gestaan te hebben moest het er van komen. Tot mijn verbazing was de stoeprand nu afgedekt met een stalen plaat?! Daar moest ik dus niet remmen of te veel gas geven. Na een ronde rustig aan gereden te hebben probeerde ik wat aan te gaan zetten. Dat ging niet goed en ik had meerdere momentjes. In het onverhard kwam ik in de tweede ronde ten val. Een mede rijder kon me maar net ontwijken maar moest daarom wel tegen / over mijn motor heen. Het gevolg was een krom subframe en geen achterkant meer. Ik had er al flink de balen in maar ging door. Om een ronde later weer onderuit te gaan in het onverharde. Nu was mijn kap aan de voorkant afgebroken. Ik besloot om er mee te stoppen en de schade te bekijken.

De schade was dusdanig dat ik niet verder kon. Deze dag was dus een zware tegenvaller. Mede ook omdat ik met mijn nieuwe motor ook wat nieuw aangeleerde technieken wilde toepassen. Dat moet ik dan maar op 7 november in de laatste race laten zien. 

Zo blijkt maar weer, ”never change a winning team”

Tussenstand